Levensboek

Wat hebben we het toch weer goed!

Een van mijn eerste opdrachten voor StoryTerrace was een duo-boek voor een echtpaar in Hellevoetsluis, Henk en Wyp, ter ere van hun vijftigjarig huwelijk. Ze kregen het cadeau van hun kinderen.

Het leuke was dat ze mij hadden uitgekozen uit de groep schrijvers, omdat ik enkele jaren in Afrika heb gewoond en zij daar ook hebben gewoond. Hun verhaal was dan ook een warm bad en een feest van herkenning.

Ik had nog nooit voor twee mensen tegelijk geschreven, maar eigenlijk gingen de gesprekken heel soepel in elkaar over. Henk vertelde en Wyp vulde aan. Ze brachten bij elkaar herinneringen naar boven en genoten ervan dat ze soms een heel andere herinnering hadden aan bepaalde gebeurtenissen. Vooral hun humor weet ik nog goed. Een echtpaar dat genoot van het leven.

We spraken over hun beider jeugd, carrières, de reizen van een jonge Henk en natuurlijk over de eerste ontmoeting met Wyp en hun reizen samen. Daarbij steekt Henk niet onder stoelen of banken hoe stoer hij haar vindt: dat ze als echte Friezin zomaar met hem naar Soedan was vertrokken en hoeveel hij van haar houdt. “She made my life.”

Het boek loopt niet chronologisch – niet helemaal, want dat maakt een verhaal al snel saai. Maar het komt vooral doordat we vaak spraken over de wereldproblemen van toen en nu en over hoe vaak die elkaar overlappen. Dat maakt het verhaal zeer aantrekkelijk en legt verbanden in de geschiedenis waarin bijvoorbeeld hun kleinkinderen zich weer kunnen herkennen.

Naast het leren kennen van de hoofdpersoon is dat een van de leukste aspecten van een levensverhaal: de verbinding tussen toen en nu, door een rode draad. Voor elke generatie.